Het huwelijk van Renate en Bas loopt al langer niet goed. Ze hebben steeds vaker ruzie en ze leven als broer en zus. Ze zijn uit elkaar gegroeid. Ze besluiten dat het beter is voor de kinderen, Annelies van 9 en Erik van 7, om uit elkaar te gaan nu ze nog redelijk met elkaar door één deur kunnen. Omdat ze alles in goed overleg willen regelen, besluiten ze samen naar één advocaat-mediator te gaan.

Veel dingen zijn wel duidelijk, maar van zaken als alimentatie en hoe om te gaan met de eigen woning hebben ze geen verstand en daar willen ze graag advies bij. De mediator besteedt ook aandacht aan de communicatie. Dat blijkt veel misverstanden te voorkomen. De mediator stelt aan de hand van de voorstellen en wensen van Renate en Bas een ouderschapsplan en een convenant op. Ze spreken co-ouderschap af en laten het huis nog een paar jaar onverdeeld omdat de woningmarkt zo slecht is. Renate mag daar in die periode blijven wonen. Daar wordt bij de alimentatie die Bas betaalt rekening mee gehouden.

De advocaat/mediator stuurt het convenant met een gemeenschappelijk verzoek naar de rechtbank. Omdat Renate en Bas het eens zijn, hoeven ze niet naar de rechtbank.
Omdat Renate en Bas als partners goed uit elkaar zijn gegaan slagen ze er in om hun ouderschap goed vorm te geven. Met Annelies en Erik gaat het nu zelfs beter dan voor de scheiding omdat er tussen Renate en Bas veel minder spanningen zijn.